Bitwa pod Wojdą
27 grudnia 1942 r. miała tu miejsce koncentracja sił BCh. Przybyły trzy plutony: Józefa Danilewicza „Kłody", Aleksandra Mysłakowskiego „Jutrzenki" i Henryka Derweskiego „Sępa". Weszły one w skład I Kompanii Kadrowej BCh, pod dowództwem Jerzego Mara-Meyera (nazwisko konspiracyjne Mil-ler) „Visa". 28 XII nocą przybył także oddział partyzantki radzieckiej płk. Wasyla Wołodina. O koncentracji dowiedzieli się Niemcy. Pierwsza w kraju bitwa partyzantów BCh z okupantem rozegrała się 30 XII 1942 r. i trwała 6 godzin. Poległo 8 partyzantów, po stronie okupanta było 20 zabitych i 30 rannych. Wieś została jednak później spalona, a jej 11 mieszkańców zamordowano. Bitwa pod Wojdą dała początek tzw. powstaniu zamojskiemu (tak określili te wydarzenia sami Niemcy, por. ogólny zarys dziejów). xv l Przy pomniku w Wojdzie napo-Z—l tykamy znaki szlaku zielonego im. A. Wachniewskiej, prowadzącego dookoła RPN. Za nimi udajemy się na płn. wsch. do lasu. Dalej poruszamy się jego brzegiem. Na przeciwległym krańcu pola skręt w prawo. Idziemy skrajem lasu. Uwaga, wkrótce skręcamy w lewo. Przed nami niezwykle malowniczy odcinek. Szlak kluczy wśród wielu głębokich wąwozów. To uroczysko Komisarskie, wzgórza sięgaj ą tu wysokości 330 m n.p.m.
Na pola wychodzimy ponownie w pobliżu wsi Szewnia Dolna -tu pomnik ku czci mieszkańców tej wsi, zamordowanych przez Niemców po bitwie pod Wojdą. Docieramy do szosy i początku ścieżki historyczno-przyrodniczej do Wojdy. W tym miejscu już byliśmy (10 km). Udajemy się dalej szosą na płn. zach. do drogi Zwierzyniec - Zamość i przystanku PKS Wólka Wieprzecka II, skąd wracamy autobusem do Zwierzyńca.